Η βασίλισσα που πέταξε απ' το χέρι μου...

Το απόγευμα της Πέμπτης πήγα στο μελισσοκομείο μου κι όταν ολοκλήρωσα τις εργασίες που είχα, συγκέντρωσα τα πράγματά μου κι ήμουν έτοιμος να φύγω, όταν είδα δυο μέτρα πιο μπροστά μου κάμποσες μέλισσες στο έδαφος, κουλουριασμένες η μια πάνω στην άλλη. Δεν κατάλαβα τι συμβαίνει και τις κάπνισα για να φύγουν. Τότε πρόσεξα πως προσπαθούσε μαζί με τις μέλισσες ν' απομακρυνθεί περπατώντας και μια βασίλισσα.

Αμάν! Τι ζητάει αυτή εδώ κάτω, σκέφτηκα. Την έβαλα γρήγορα σ' ένα κύπελο και το σκέπασα μ' ένα χαρτόνι για να μη φύγει. Έπειτα άρχισα ν' αναζητάω πιθανές εξηγήσεις για το συμβάν αυτό. Τελοσπάντων, με τα πολλά αποφάσισα να την ελευθερώσω, για να δω τι θα κάνει και προς τα που θα κατευθυνθεί. Πράγματι, την ελευθερώνω, αφήνοντάς την στο έδαφος. Αυτήνε, όμως, προσπαθούσε να συνέρθει και δεν μπορούσε να πετάξει. Για να τη βοηθήσω, την έβαζα σταδιακά σε διάφορα υψόμετρα: πρώτα πάνω σε μια κυψέλη, έπειτα πάνω στο κλαδί ενός δέντρου, αλλά τίποτα. Τελικά, έχοντας την για κάμποσα λεπτά στο χέρι μου, αποφάσισα να την πετάξω ψηλά, μήπως και καταφέρι να πετάξει. Και ναι, βρισκόμενη ψηλά, κατάφερε τελικά να πετάξει. Παρακολουθώντας την πορεία της, την είδα να κάνει κύκλους και τελικά να χάνεται στο φτελιά που ήταν ακριβώς από πάνω μου. Τότε, όμως, παρατήρησα κάτι που για ώρα δεν είχα δει. Ακριβώς, από πάνω μου κι αρκετά ψηλά, σ' ένα κλαδί του φτελιά, ήταν ένας μικρός αφεσμός.



Κατά  πάσα πιθανότητα, λοιπόν, η βασίλισσα ανήκε στον αφεσμό και προς τα κει πήγε. Έτσι εξηγούνταν όλα. Κι όσον αφορά τον αφεσμό, επειδή και μικρός ήταν και σε πολύ ψηλό σημείο και ήμουν έτοιμος ν' αποχωρήσω τον άφησα, έστω και με κρύα καρδιά.
Χτές, Σάββατο, που ξαναπήγα στο μελισσοκομείο, ο αφεσμός βρισκόταν ακόμη εκεί. Ασυνήθιστο, αλλά όχι αδύνατο σκέφτηκα. Ίσως νά'χει να κάνει και με την ποιότητα ή και την ύπαρξη της  βασίλισσας. Τέλος, αφού έδεσα διαδοχικά τρία μεγάλα ξύλα που βρήκα και τοποθέτησα στην άκρη τους μια πλαστική σακούλα ανακύκλωσης, κατάφερα να πάρω και να κατεβάσω τον αφεσμό και να τον τοποθετήσω σε κυψέλη. Τις επόμενες μέρες, θα ελέγξω την κυψέλη για να δω την τύχη της...

Τελικά, όσο και να μας κουράζει η εργασία στα μελίσσια μας, είναι πάμπολλες οι στιγμές σαν κι αυτή που μας αποζημιώνουν και με το παραπάνω και παράλληλα μας κάνουν και πιο σοφούς.

Υ.Γ. Τις φωτογραφίες της συγκεκριμένης ανάρτησης τις "δανείστηκα" απ' το διαδίκτυο, μέσω google, μιας και τη συγκεκριμένη στιγμή δεν είχα φωτογραφική μηχανή μαζί μου.

Η αξία της προσφοράς

Αιτία της τωρινής  ανάρτησης είναι το εξής: εδώ και δυο βδομάδες περίπου έλαβα με το ταχυδρομείο σπόρους Παλιουριού και Κράταιγου από έναν εξαίσιο άνθρωπο, επιστήμονα γεωπόνο και φυσικά μελισσοκόμο (http://beeclubpellas.blogspot.com/). Αναφέρομαι στον Άνθιμο Σιγκούδη, ο οποίος ύστερα από ένα e-mail που του έστειλα και του ζητούσα σπόρους των παραπάνω φυτών, ανταποκρίθηκε και πράγματι μου τους έστειλε με το ταχυδρομείο, αν και δε με γνώριζε. Εγώ, σχεδόν, είχα ξεχάσει εκείνο το e-mail, αλλά φαίνεται πως εκείνος δεν το ξέχασε. Τι να πω; Ένα μεγάλο ευχαριστώ και δημόσια. Ελπίζω κάποια στιγμή στο μέλλον να τον ευχαριστήσω κι απο κοντά.
Εδώ, βέβαια, πρέπει να τονίσω κάτι πολύ σημαντικό: δεν είναι τόσο η αξία των σπόρων, όσο η πράξη αυτού του ανθρώπου, που μπορεί ακόμη και σήμερα, στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε να προσφέρει ακόμη και σ' ένα άγνωστο σ' αυτόν -ασχέτως του τι είναι αυτό. 

Το παλιούρι

Η αξία του για τη μελισσοκομία είναι γνωστή σ' όλους και δεν θα πω κάτι παραπάνω.

Κι εδώ ο Κράταιγος



Λίγα λόγια για τον Κράταιγο, που θεωρείται από πολλούς το βότανο της καρδιάς.

Crataegus monogyna

Αρωματικός, φυλλοβόλος, ακανθώδης θάμνος ή μικρό δένδρο. Φθάνει τα 6- 10 μ. ύψος και 6 μ. διάμετρο κόμης. Βρίσκεται σε δάση, φράχτες, θαμνώνες. Τα φύλλα του είναι ανοιχτοπράσινα και έχουν τρεις ή περισσότερους λοβούς, συνήθως με χνούδι, σε όλη την επιφάνειά τους. Ανθίζει Απρίλιο και Μάιο. Τα άνθη του είναι ερμαφρόδιτα, λευκά ή ροδόχρωμα και έχουν χαρακτηριστική οσμή (όχι για όλους ευχάριστη). Οι σπόροι του ωριμάζουν από το Σεπτέμβριο μέχρι το Νοέμβριο.

Φωτόφυτο είδος, επιδέχεται μερική μόνο σκίαση. Είναι ανθεκτικό είδος στην ξηρασία, στους ισχυρούς θαλασσινούς ανέμους και στην ατμοσφαιρική ρύπανση. Υποφέρει τις χαμηλές θερμοκρασίες (μέχρι και 15 οC). Αναπτύσσεται σε ελαφριά, μέτρια έως και πολύ βαριά, ενώ παρουσιάζει προτίμηση στα νωπά και υγρά εδάφη. Μεγάλη αντοχή παρουσιάζει και στα πολύ φτωχά εδάφη. Ζει σε όξινα, ουδέτερα έως και πολύ αλκαλικά εδάφη, όχι όμως σε αλατούχα.

Είδος εξαιρετικής τροφής για την άγρια πανίδα. Βρίσκει αρκετές χρήσεις στη μαγειρική και ζαχαροπλαστική, την ιατρική, τη δημιουργία φραχτών και ως οικιακή καύσιμη ύλη. Το ξύλο του είναι πολύ σκληρό και χρησιμοποιείται στην τορνευτική και στην ξυλογλυπτική. Από τα άνθη του παλιότερα παρασκεύαζαν αφέψημα, με υποτασικές και καρδιοτονωτικές ιδιότητες.

Υ.Γ. Να θυμίσω κι εγώ απ' τη μεριά μου -αν και όχι αρμόδιος για το θέμα- πως το Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012 θα λάβει χώρα στη Λάρισα η  Γενική Συνέλευση και οι Εκλογές της ΟΜΣΕ. Ιδιαίτερα σήμερα είναι σημαντικό να μετέχουν όλοι και να βγει η Ομοσπονδία όσο το δυνατόν πιο ισχυρή και ενωμένη. Κι όσον αφορά τους Τρικαλινούς μελισσοκόμους, ξέρω πως θα εκπροσωπηθούν επάξια απ' τον Κώστα το Θάνο και τα υπόλοιπα μέλη του συλλόγου.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!



Εύχομαι σ' όλους χρόνια πολλά και καλή χρονιά!

Με υγεία, ανοικτό μυαλό και δημιουργικότητα, ας ξεκινήσουμε σήμερα να ξαναχτίζουμε ό,τι μας γκρέμισαν και μας γκρεμίζουν ακόμη, με πρώτο απ' όλα τις αξίες μας...

Οι μελισσοκόμοι λένε ΟΧΙ στα ραντίσματα

Ακούει κανείς;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

ΒΟΗΘΕΙΣΤΕ ΣΩΣΤΕ ΤΙΣ ΜΕΛΙΣΣΕΣ-HEPL SAVE THE BEES

ΤΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ!!

·         Σταματήστε την χρήση των εντομοκτόνων.

·         Καλλιεργείστε μελισσοκομικά φυτά, τα οποία ανθίζουν για όσο γίνεται περισσότερο χρονικό διάστημα και όλες τις εποχές του έτους .

·         Δημιουργείστε φυσικούς κήπους, από παλιές παραδοσιακές ποικιλίες .

·         Γνωρίστε περισσότερα για τις μέλισσες(κοινή μέλισσα, βομβίνοι, μοναχικές μέλισσες).

·         Υποστηρίξτε τους τοπικούς σας μελισσοκόμους.

·         Κατασκευάστε μια φωλιά για μέλισσες.

·         Γίνετε ένας μελισσοκόμος.

·         Προώθηση της μελισσοκομίας σαν απασχόληση.

·         Υποστηρίξτε το τοπικό παρακλάδι μιας περιβαλλοντικής οργάνωσης.

·         Υπογράψτε τις κινήσεις ασφαλής χρήσης των φυτοφαρμάκων, απαγόρευσης καλλιέργειας μεταλλαγμένων φυτών(ΓΤΟ-GMO).

·         Ενθάρρυνε τις τοπικές αρχές (Δήμοι, Βουλευτές)να κάνουν περισσότερα για την βοήθεια να σωθούν οι μέλισσες.

·         Προσέλκυση στο ευρύ κοινό, την προσοχή στο θέμα της προστασίας των μελισσών.

·         Διατήρηση δραστηριοτήτων που συμβάλλουν στην διατήρηση της υγείας των μελισσών.

·         Τρώτε βιολογικά, καλλιεργείστε ή καταναλώστε φυτά στα οποία δεν χρησιμοποιούνται νεονικοτεινοειδή ή διασυστηματικά φυτοφάρμακα. 

 

(Αναδημοσίευση: http://help-save-the-bees.blogspot.com/)

 

Εργασίες της άνοιξης κι όχι μόνο…

Η άνοιξη είναι εδώ. Κι οι σμηνουργίες επίσης πλησιάζουν. «Εφιάλτης»!  Έναν  «εφιάλτη» που πολλοί, όμως, περιμένουν με ανυπομονησία -όμοια κι εγώ-, ύστερα μάλιστα απ’ την «απραξία» του χειμώνα.

Έτσι, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες που ακολουθούν, ήδη έχουν μπει τα πρώτα πατώματα και έπεται συνέχεια. 

 Παράλληλα, μετά από ένα στοιχειώδη προγραμματισμό και λαμβάνοντας υπόψη και τα υπάρχοντα πενιχρά οικονομικά μέσα, έχει τεθεί ως στόχος για φέτος, όσον αφορά καταρχάς τη συλλογή μελιού, και η  μεταφορά στον έλατο (δεν μιλώ για συλλογή, διότι αυτό θα φανεί στην πορεία) με τα μισά περίπου απ’ τα μελισσάκια μου.

Επιπλέον, όπου να ’ναι θα μπουν και καμιά δεκαριά γυρεοπαγίδες (όχι σ’ όλες τις αποικίες, με προφανή τον κίνδυνο της παραπλάνησης). Τη συλλογή γύρης τη θεωρώ απαραίτητη –κατά την άποψή μου πάντα- από ένα μελισσοκόμο. Κι αυτό, διότι είναι απαραίτητη για τη δημιουργία γυρεόπιτας, την οποία προσωπικά τη χρησιμοποιώ αρκετές φορές μέσα στο χρόνο, με θετικά αποτελέσματα στην εκτροφή γόνου, στην ανάπτυξη του μελισσιού και στη συναφή αντιμετώπιση ασθενειών.

Επίσης, λέω φέτος ν’ ασχοληθώ λίγο πιο συστηματικά με την παραγωγή βασιλικού πολτού, καθώς και με τη βασιλοτροφία, έτσι ώστε οι βασίλισσες των παραφυάδων που θα δημιουργηθούν την άνοιξη (ή και το καλοκαίρι) να μην αφεθούν στην τύχη… Εδώ περιμένω και την βοήθεια φίλου κι έμπειρου μελισσοκόμου, ο οποίος αν τύχει και διαβάσει την ανάρτησή μου,  θέλω να ξέρει πως … δεν ξέχασα την υπόσχεσή του!

Τέλος, θα ’θελα και σε κάποια ζητήματα να πειραματιστώ… Πρώτα απ’ όλα με την κατασκευή και χρήση κάποιων διαφορετικών κυψελών (όταν και αν το πραγματοποιήσω θα κάνω σχετική ανάρτηση). Έπειτα, θα δώσω  σε κάποια απ’ τα μελισσάκια μου πλαίσια συρματωμένα, αλλά όχι με ολόκληρο φύλλο κηρήθρας, παρά με οδηγό 2-3 πόντων (εργατικής κηρήρθρας), έτσι ώστε να δω αν και τι θα χτίσουν και σε πόσο διάστημα. Εργατικά κελιά ή κηφηνοκελιά; Άλλωστε, χρησιμοποίησα και θα ξαναχρησιμοποιήσω την κηφηνοκηρήθρα (που χτίζουν μόνες τους οι αποικίες σε συρματωμένα πλαίσια) ενάντια στη βαρρόα.  

  (Πλαίσια συρματωμένα με «οδηγό» 2-3 πόντους εργατικής κηρήθρας)

Για όλα τα παραπάνω, βέβαια, ο χρόνος θα δείξει την ορθότητα ή μη των επιλογών μου.

---

Με την ευκαιρία της σημερινής μου ανάρτησης και με αφορμή το αφιέρωμα του τελευταίου τεύχους του περιοδικού «Μελισσοκομικό Βήμα» για την πρόπολη και τη συλλογή της, θα ’θελα  ν΄ αναφερθώ και στην προσωπική μου εμπειρία απ’ τη συλλογή της πρόπολης το προηγούμενη καλοκαίρι και τα νέα μου … «σχέδια» για φέτος.

Καταρχάς, είναι γνωστές οι θεραπευτικές ιδιότητες της πρόπολης (αντιμικροβιακές, απολυμαντικές κτλ.), τόσο για το ίδιο το μελίσσι ως υπεροργανισμό, όσο και για τον ίδιο τον άνθρωπο κι όχι μόνο και δεν χρειάζεται να κουράζω πάνω σ’ αυτό το θέμα. Άφθονες οι πληροφορίες, τόσο σε σχετικά βιβλία, όσο και στο διαδίκτυο.

Πέρυσι το καλοκαίρι, λοιπόν, αγόρασα 10 πλαστικές «σίτες» συλλογής πρόπολης και τις τοποθέτησα σε αντίστοιχα μελισσάκια. Τις άφησα περίπου ένα μήνα και συγκέντρωσα κάπου ενάμιση βάζο μελιού καθαρής πρόπολης.

(Σίτες συλλογής πρόπολης με πρόπολη πάνω τους που ξέμεινε…)

 Η πρόπολη στη συνέχεια … ξεχάστηκε κλεισμένη στα βάζα μελιού και τοποθετημένη στο ψυγείο!  Παρεμπιπτόντως, ο μόνος που τη χρησιμοποίησε ήταν ο πατέρας μου, ο οποίος –ύστερα απ’ όσα του είπα για τις ιδιότητές της- τη χρησιμοποίησε σε μια εξωτερική μόλυνση που είχε σε κάποιο νύχι του χεριού του και ως εκ θαύματος, η μόλυνση εξαφανίστηκε… Μετά απ’ αυτό το γεγονός, είπα ν’ ασχοληθώ λίγο πιο σοβαρά με την πρόπολη και … έφτιαξα πρόσφατα και διάλυμα πρόπολης.

(διάλυμα πρόπολης έτοιμο για … συσκευασία και χρήση)

Πρόσφατα, επίσης, απόκτησα και το σχετικό βιβλίο του Μπίκου για την πρόπολη. Εκεί, διάβασα πως μελισσοκόμοι βάζουν και σίτα -όμοια μ’ αυτήν της σίτας αερισμού- είτε πάνω στους κηρηθροφορείς, είτε καρφωμένη με πινέζες στο πάνω πάτωμα και κάτω απ’ το καπάκι. Μάλιστα, στη δεύτερη αυτή περίπτωση ανοίγουν κάπως το καπάκι, με αποτέλεσμα το επιπλέον φως κι αγέρας που μπαίνει στην κυψέλη να εντείνει την προσπάθεια των μελισσών στη τοποθέτηση πρόπολης στη σίτα. Λέω να το εφαρμόσω.  Ίδωμεν…

Πάντως, ένα είναι σίγουρο: χαμένη η πρόπολη δεν θα πάει. Μεγάλη οικογένεια έχουμε, συγγενείς και φίλους επίσης πολλούς έχουμε, άρα όλο και κάπου θα χρειαστεί…

Πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ για την εξαφάνιση των μελισσών θα προβληθεί στην ΕΤ3

ΣΑΒΒΑΤΟ  12/03/2011

00:30 Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΙΣΣΩΝ: Η ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ    ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

BEES EXTINCTION : SOLVING THE MYSTERY Έτος παραγωγής: (2009) Ωριαίο ντοκιμαντέρ. Μια βαθιά ανάλυση ενός διεθνούς φαινομένου με τη μορφή αστυνομικής έρευνας με σκοπό την ανάπτυξη ενός θανατηφόρου μυστηρίου. Η έρευνα γίνεται γύρω από τις μέλισσες που εξαφανίζονται από τον πλανήτη γη. Παρατηρήθηκε για πρώτη φορά το Νοέμβριο του 2006 σε Αμερική, Γερμανία, Ιταλία, Ελβετία, Βέλγιο, Ισπανία, Πορτογαλία, Αγγλία και Γαλλία. Οι απώλειες πολλές φορές αγγίζουν το 90% του πληθυσμού. Μία – μία οι πληροφορίες συγκεντρώνονται και οι θεατές γίνονται αυτόπτες μάρτυρες. Κάθε σενάριο εξετάζεται στην προσπάθεια να κατανοηθεί το φαινόμενο. Καθώς η έρευνα προχωρά γνωστοί επιστήμονες από όλο τον κόσμο καλούνται να απαντήσουν και να δικαιολογήσουν αυτή την κατάσταση. Η μυστικότητα που περιβάλλει το φαινόμενο διαλευκαίνεται σταδιακά. Οι συνθήκες του περιβάλλοντος μας σκοτώνουν τις μέλισσες. Πόσο πρέπει να ανησυχούμε για τον πλανήτη μας; ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ : 19TH FESTIVAL OF BIRD AND NATURE (ABBEVILLE FRANCE) βραβείο Juris Special Mention. Σκηνοθέτης: Natacha Calesteme Σενάριο : Gilles Luneau, Natasha Calesteme

-------------------------------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------------------------------

(Αναδημοσίευση από: http://tvradio.ert.gr/details.asp?pid=3302038&chid=10)

 Απ' την παρουσίασή του φαίνεται αρκετά ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ, αν και η επιλογή της ώρας προβολής του είναι μάλλον άστοχη! Παρ' όλα αυτά, πιστεύω πως αξίζει να το δούμε...